Het dokken is het afsnijden of de verwijdering van iets, zoals het loon van een persoon of een dierlijke staart. Het wordt algemeen gebruikt om naar de verwijdering van een deel van een dierlijke staart of oren te verwijzen. Term het bebouwen wordt ook gebruikt, algemener in verwijzing naar het dokken van oren, terwijl het dokken meer algemeen-maar uitsluitend-verwijst naar de staart. Term het bobbing wordt ook gebruikt.
Geschiedenis van het dokken en het bebouwen
Oorspronkelijk, meeste werd het dokken gedaan voor praktische doeleinden. Bijvoorbeeld, zou een groot paard dat voor het vervoeren van grote ladingen wordt zijn staart kunnen hebben die wordt gedokt gebruikt om het te verhinderen verward te worden in slepenkabels of uitrustingen; zonder het dokken, zou het aan het paard aan de eigenaar gevaarlijk en ongelegen kunnen zijn om de staart van het paard voor elk gebruik te verbinden.
De traditie van het dokken van honden komt in het oude Roman imperium voort waar de wormen in de staart van de hond werden verondersteld om hondsdolheid te veroorzaken. Dit geloof leidde tot de traditie van het afsnijden van de staart als preventieve maatregel.
Sommige de jachthonden hadden oorspronkelijk staarten die worden gedokt om hen te verhinderen verward te worden in kreupelhout of gelijkaardige redenen.
Boxers met natuurlijke en gedokte oren en gedokte
staarten.
Sommige de jacht en het vechten waren de oren en staarten van honden bebouwd om hen minder ter beschikking te stellen als doelstellingen voor andere dieren zij zouden kunnen vechten waarmee.
Bij honden die voor het bewaken van bezit (zoals Dobermanns of Boxers) worden gebruikt, maakt de gedokte oren heviger vaak het ras lijken; de hangende oren zijn herinnerend van de natuurlijk mismoedige oren van puppies, kijkend leuker dan gevaarlijk. Om het beste gebruik van de hond (intimiderende mogelijke dieven of interlopers) te verzekeren, was een hevigere verschijning belangrijk.
In vele rassen de waarvan staarten (of de waarvan staarten van voorvaderen) over eeuwen, zoals Australische Herders zijn gedokt, werd geen aandacht besteed aan selectief fokvee de waarvan natuurlijke staart aantrekkelijk was of gezond-of, in sommige gevallen, de honden met natuurlijk korte (of het loodje) staarten selectief, maar onsamenhangend werden gekweekt (sinds het dokken werd gedaan aangezien een kwestie natuurlijk, een natuurlijk loodje geen uiterst hoge waarde had).
Dientengevolge, in veel van deze rassen, kunnen de natuurlijk korte staarten voorkomen maar doen dat langere staarten en wat ertussen, en zich nu en dan hebben de staarten met fysieke problemen of misvormingen ontwikkeld omdat de genetische verschijning nooit zichtbaar of wegens de inconsistente nadruk op natuurlijke loodjes was. De kwekers overwegen vaak veel van de resulterende staarten om lelijk of ongezond te zijn en zo te blijven alle staarten voor het ras dokken.
Huidige status
Het dokken wordt gewoonlijk gedaan onmiddellijk bijna na geboorte ervoor zorgen dat de wond gemakkelijk en behoorlijk heelt. Een oud geloof zei dat de pasgeborenen nauwelijks de verwonding voelden, maar hebben de achtenswaardige kwekers nu het bebouwen en het dokken gepresteerd slechts onder vergunning gegeven veterinaire zorg. Vandaag, denken vele landen bebouwend na of dokkend om wreed te zijn of verminking en het volledig te verbieden.
Dit is niet waar in de Verenigde Staten, en de rassennormen voor vele rassen die met de Amerikaanse Club van de Kennel worden geregistreerd (AKC) maken losgekoppelde dieren vermoedelijk voor de hond onverkiesbaar tonen ring. AKC verklaart dat het geen regels heeft die vereisen dokkend of die losgekoppelde dieren voor de showring onverkiesbaar maken, maar het verklaart ook dat het aan het individuele ras clubs (die de rassennormen) bepalen om de beste normen voor elk ras te bepalen uitstelt.
In een dergelijk milieu, zelfs de mensen die losgekoppelde honden vaak wensen kunnen hen krijgen niet. De meeste mensen verkiezen puppy van een achtenswaardige kweker te kiezen nadat puppy oud genoeg is om persoonlijkheid en bouw te bepalen, terwijl het dokken onmiddellijk na geboorte wordt gedaan. Een kweker wil niet normaal het dokken op een volledige draagstoel inhouden zodat een potentiële eigenaar één van puppies met losgekoppelde staart of oren kan later hebben.
Toon de honden van vele rassen nog uit routine in het UK worden gedokt. De normen van de Club van de kennel staan voor gedokte of losgekoppelde honden toe om bouw in te gaan toont. Nochtans, geloven vele eigenaars dat een losgekoppelde hond in het nadeel wanneer wordt beoordeeld. De staart van een losgekoppelde hond moet binnen de norm zijn, zodat is een gedokte hond bij een voordeel door het hebben van één minder attribuut dat moet worden beoordeeld. Er is ook een waarneming dat vele rechters een voorkeur voor gedokte staarten hebben.
Hoewel het dokken door een dierenarts zou moeten worden uitgevoerd, vaak zijn de gebruikte methodes verre van ideal. In het UK een gemeenschappelijke methode is een rubberring rond de staartbasis toe te passen, zodat de omloop en de staartmatrijzen wordt afgesneden. Dit breidt de periode van pijn voor puppy uit en verhoogt het risico van besmetting.
Rechtsvorm door land
Australië: Verboden.
Oostenrijk: Verboden sinds 1 Januari, 2005
volgens "Bundestierschutzgesetz" §7.1
België: Verboden vanaf 1 Januari, 2006
Denemarken: Verboden vanaf 1 Juni 1996, met
uitzonderingen voor vijf gundograssen
Finland: Verboden vanaf 1 Januari 2001
Frankrijk: Onbeperkt
Duitsland: Verboden vanaf 1 Juni 1998, met
uitzonderingen voor het werken gundogs
Griekenland: Onbeperkt
Ierland: Onbeperkt voor honden, die voor paarden
worden verboden tenzij medisch geacht noodzakelijk door een dierenarts
Nederland: Verboden vanaf 1 September, 2001
Nieuw Zeeland: Vanaf Maart 2004, dat tot
dierenartsen, voor niet kosmetisch welzijn wordt beperkt, doeleinden.
Noorwegen: Verboden vanaf 1 Januari 2000
Portugal: Onbeperkt
Spanje: Onbeperkt
Zuid-Afrika : Onbeperkt
Zweden: Verboden vanaf 1 Januari 1989
Het Verenigd Koninkrijk: Beperkt tot verklaarde
dierenartsen, behoudens een restrictieve code van praktijk
De V.S.: Het onbeperkt in Europa, is bebouwen van
oren belemmerd in alle landen die de Europese
Overeenkomst voor de Bescherming van de Dieren van het
Huisdier hebben ratificeerd.
Wettigheid in het UK
In het UK oor is bebouwen onwettig en geen hond met bebouwde oren kan aan om het even welke gebeurtenis van de Club van de Kennel deelnemen (met inbegrip van behendigheid en andere niet-bouwgebeurtenissen). Dokken van de staart is wettelijk, maar wanneer slechts uitgevoerd door een geregistreerde dierenarts. De Koninklijke Universiteit van Dierenartsen (RCVS) heeft, het regelgevende lichaam voor dierenartsen in het UK, gezegd dat zij staart overwegen die een "ongerechtvaardigde verminking en immoreel dokt te zijn tenzij gedaan om therapeutische of aanvaardbare profylactische redenen".
In 1995 werd een dierenarts gebracht voor de disciplinaire raad RCVS voor "beschamend professioneel gedrag" voor het uitvoeren van het kosmetische dokken. De dierenarts beweerde dat het dokken werd uitgevoerd om toekomstige verwondingen te verhinderen en het geval bij gebrek aan bewijsmateriaal anders werd verworpen. Hoewel het kosmetische dokken nog door RCVS als onaanvaardbaar wordt beschouwd, is geen verdere disciplinaire actie tegen dierenartsen gevoerd die het dokken uitvoeren.
Argumenten tegen het dokken van de staarten van honden
Robert Wansborough debatteert in een document van 1996 dat het dokken van de staarten van honden hen in het nadeel verscheidene manieren aanbrengt. Ten eerste, debatteert Wansborough dat de honden actief hun staarten in het communiceren met andere honden (en met mensen) gebruiken; een hond zonder een staart zou beduidend in het vervoeren van vrees, voorzichtigheid, agressie, playfulness kunnen worden gehandicapt, enz. zo. Bovendien gebruiken bepaalde hondrassen hun staarten als leidraden wanneer het zwemmen, en misschien voor saldo wanneer het lopen, zodat actieve honden met gedokte staarten zouden kunnen in het nadeel bij hun de steel verwijderde van edelen worden vergeleken.
Wansborough onderzoekt ook zeven jaar verslagen van een stedelijke veterinaire praktijk om aan te tonen dat de losgekoppelde staarten in minder kwaad dan gedokte staarten resulteren.
Hoewel elk van deze kritieken zijn tegenargumenten heeft is het saldo van wetenschappelijk bewijsmateriaal dat het dokken pijn veroorzaakt en tot gedragsproblemen kan leiden.
Het dokken in landbouw
Het dokken van de staart kan op vee voor een verscheidenheid van redenen worden uitgevoerd. In sommige gevallen waar de commercieel gefokte dieren in dichte kwarten worden gehouden, staart wordt het dokken uitgevoerd om verwonding te verhinderen of dieren te verhinderen te kauwen of het bijten van elke staarten van anderen. Bij schapen, kunnen de staarten om sanitaire redenen worden gedokt. Als de staart niet wordt gedokt, kan dit tot flystrike, een teistering van maden in het rectale gebied leiden. Enerzijds, als de staart te plotseling wordt gedokt, kan dit tot andere problemen zoals rectale verzakking bijdragen.
