De Honden van Ridgeback van Rhodesian

Rhodesian Ridgeback is een ras van hond van Zuid-Afrika. Het ras kwam in Rhodesië voort waar de eerste rassennorm in 1922 werd geschreven en de club van de Ouder door Frederick Barnes in Bulawayo gevormd. Ook genoemd geworden "Afrikaanse Hond van de Leeuw" of "Afrikaanse Hond van de Leeuw" wegens hun unieke capaciteit om een leeuw te kwellen en het te houden bij baai terwijl het wachten van op hun meester om het doden te maken.

Verschijning

De algemene verschijning van Ridgeback is van een knappe, sterke, spier en actieve hond, symmetrisch in overzicht, geschikt voor grote duurzaamheid met een behoorlijke (goede) hoeveelheid snelheid. De rijpe hond is knap en eerlijk. De onderscheidende eigenschap van Ridgeback is de rand van haar langs zijn het achter lopen in de tegenovergestelde richting aan de rest van zijn laag. De rand moet als wapenschild van het ras worden beschouwd. Het bestaat uit een ventilator-als gebied dat door twee whorls van haar (genoemd "kronen") wordt gevormd en vermindert van onmiddellijk achter de schouders, onderaan op het niveau van de heupen. De rand wordt afgeleid uit de geribbelde de jachthond van de Khoikhoi (letterlijk, "mensen van mensen"; inheemse Zuidafrikaanse mensen, die door de Europeanen als Hottentots worden bedoeld).

Één of andere Ridgebacks is geboren zonder randen, en tot onlangs, meeste ridgeless puppies werd geselecteerd, of euthanized, bij geboorte. Vandaag, opteren vele kwekers in plaats daarvan aan spay en onzijdig deze nakomelingen om te verzekeren zij niet zullen gekweekt worden.

Mannelijke Ridgebacks zou 25-27 duim (63-69 cm) moeten zijn bij de schoften en ongeveer 85 pond (36,5 kgfci Norm), wijfjes 24-26 duim (61-66 cm) en ongeveer 70 pond (32 kg) wegen. Zij zijn typisch spier en hebben een licht wheaten aan rode wheaten laag die in verschijning kort en dicht, glad en glanzend zou moeten zijn maar noch wollig noch zijdeachtig. De aanwezigheid van zwarte wacht haren of het tikken wordt niet gericht in de norm AKC, hoewel de uitwerking van de norm AKC van de hoeveelheid zwarte of donkere bruin in de laag zou moeten niet bovenmatig zijn nota neemt. De Standaardstaten FCI - de bovenmatige zwarte haren door de laag zijn hoogst ongewenst Wit is aanvaardbaar op de borst en de tenen.
 

[ Voorbeelden van de Randen van Ridgebacks ]

Ridgebacks heeft een sterke, vlotte staart, die gewoonlijk in een zachte kromme naar omhoog wordt gedragen. De ogen zouden rond moeten zijn en zouden op het laag kleur-dark in een zwarte snuit moeten wijzen, amber met een bruine neus. De bruine of leverneus is een recessief gen en is daarom niet zo gemeenschappelijk zoals een zwarte neus.

De originele norm stond voor een verscheidenheid van laagkleuren toe, met inbegrip van brindle en sable. Vandaag, worden alle schaduwen van wheaten toegelaten. Terwijl het diepere rood vaak door huisdiereneigenaars goed wordt gekeurd, lichtere is wheaten enkel correct. De varianten van de kleur zoals brindles, zwart-en-tans en blauw verdunt verschijnen nu en dan maar niet algemeen en zijn disqualifications voor de showring. Het wit op de voeten en de borst zijn gemeenschappelijk.

[ Rhodesian die ontspant ]

Temperament
Zij zijn loyaal, intelligent, en verzachten voor de juiste eigenaars, maar het is een ras dat opleiding en toewijding vereist en niet een ras om buiten in kennel of werf weg te gaan. Zij waren traditioneel jagers, beschermers, en metgezellen.

Deze honden kunnen agressie naar andere honden tonen

 

Gezondheid
De gezondheidsvoorschriften die worden gekend om dit ras te beïnvloeden zijn cataracten, kanker, en heupdysplasie. De gemiddelde levensduur is van 9-11 jaar, maar zij zijn gekend om aan bijna 16 jaar te leven hoewel dit zeer zeldzaam is.

Dermoid sinus is een aangeboren voorwaarde die gekend is om dit ras te beïnvloeden.

De Club van Rhodesian Ridgeback van de Verenigde Staten handhaaft een website toegewijd aan de de gezondheidskwesties van het ras en het aan de gang zijnde onderzoek bij www.rhodesianridgebackhealth.org.
 

[ Ridgeback bij 8 maanden ]

Geschiedenis

De lange de geschiedenisdata van het ras terug naar vroeg in de 17de eeuw toen de eerste Europese kolonisten met de stammen Khoisan een geacclimatiseerde hond met het haar op zijn stekel vonden die vooruit wordt gedraaid. Later, om specifieke behoeften van de grote speljagers van de recente 19de eeuw voor een nuttige taai, resistent aan ziekte, intelligente genoeg de jachthond te vullen, om krokodillen en slangen, met tik afstotende vlotte laag te vermijden, strakke vult paw tegen doornen en ruw terrein beschermen op, moedige genoeg om een leeuw of een ander groot spel onder ogen te zien, maar snel genoeg om uit de manier van het kwaad van hoornen, klauwen en tanden te blijven. De belangrijkste persoon achter deze ontwikkeling was Cornelious Van Royeen van Plumtree, Rhodesië.

De Norm van het Ras is gebaseerd op dat van Dalmation & eerst door de Club SAKU van de Kennel van het Zuiden Afrikaanse (nu KUSA) in 1924 geregistreerd. Op dat ogenblik was KUSA de enige Club van de Kennel op het grondgebied. Het ras werd eerst toegelaten in de Amerikaanse Club van de Kennel in 1955 als lid van de Groep van de Hond.

Als jagers, hield Ridgebacks in pakken van 2 tot 5 een leeuw bij baai terwijl de jagers het kwamen doden. De honden werkten in draaiende groepen om de leeuw bezet te houden tot de jager aankwam; de honden zelf doodden gewoonlijk geen leeuwen, maar er zijn verhalen van paren hen die kunnen om kleinere/jonge leeuwen doden, en het ras werd vaak gebruikt om kleinere, ongewenste dieren rond Zuidafrikaanse landbouwbedrijven te doden. Vrouwelijke Ridgebacks werd vaak gebruikt meer dan mannetjes aangezien de wijfjes behendiger neigden te zijn. Toen gebruikt niet voor de jacht van de honden waren geliefde familiehuisdieren, beschermers van het bezit en bekwame herders.

Dit artikel is vergunning gegeven onder de Vergunning van de Documentatie van GNU Vrije. Het gebruikt materiaal van het Wikipedia artikel "Rhodesian Ridgeback".