De Duitse Hond van de Herder [ die ook als Elzassisch of Schäfer (hund wordt gekend) ] is een ras van hond. Omdat zij gelieve enthousiast te zijn, worden zij gemakkelijk opgeleid in gehoorzaamheid en bescherming. De Duitse Honden van de Herder worden vaak gebruikt zoals werkende honden in vele hoedanigheid, met inbegrip van onderzoek en redding (SAR), militair, politie of wachthonden. Zij worden ook gebruikt als hulphonden/de diensthonden (zoals gidshonden), niettemin niet zo zoals veel de Retrievers van Labrador en Gouden Retrievers.

 

 

Verschijning

De Duitse Hond van de Herder is groot, sterk, knap-kijkend hond. Het bont is een dubbel-laag en kan of korte of lange haired zijn. Het variëert in kleur, die in vele verschillende schaduwen, meestal room (tan) komt en bruine, maar ook stevige zwart of wit. De honden met lagen die hebben tricolored haar (zwart en wit met of bruin of rood) worden genoemd sable of agouti. De verschillende kennelclubs hebben verschillende normen voor het ras volgens grootte, gewicht, laagkleur en structuur.
 

 

Gemeenschappelijke fouten

Sommige GSDs hebben oren die nooit volledig opstaan; in plaats daarvan, blijft het hoogste 10 tot 15 percent van het oor slap. Deze worden genoemd "vriendschappelijk-getipte" honden. Dit is een diskwalificerende fout in toont honden.

Het oorkraakbeen kan in jongen onder 12 maanden worden beschadigd veroorzakend slappe oren bij anders gezonde honden. Dit wordt gewoonlijk veroorzaakt door kinderen en is niet indicatief van genetica.

Een klein percentage van GSDs heeft een staart die tribunes die verticaal, hun anus blootstellen. Dit is ook een diskwalificerende fout in toont honden.

Een snuit die niet overwegend zwart is wordt beschouwd als disqualification.

AKC beschouwt als wit bont disqualification maar in CKC beschouwd.
 

 

[ Zwarte Sable (of grijs) GSD, de originele kleur en nog gemeenschappelijk in werkende lijnen ]

 

De lijnen van het ras

Er zijn verscheidene soorten of lijnen van GSD en het gedrag, capaciteiten, en de verschijning van elk is vrij verschillend. De belangrijkste lijnen zijn de internationale werkende lijn, de internationale showlijn, en de Noordamerikaanse showlijn.

Zwarte Sable (of grijs) GSD, de originele kleur wordt en nog gemeenschappelijk in het werken linesDogs van fci-Erkende internationale werkende lijnen hoofdzakelijk voor trekken gekweekt die hun het werk capaciteit eerder dan verschijning impliceren, zodat kan hun verschijning enigszins gevarieerd zijn.

Fci-Erkende internationaal toont de lijnen verschillen in zoverre dat de nadruk meer wordt gelegd aan de verschijning van de hond wanneer het kweken, zodat zij zeer verenigbaar is in type of verschijning.

De Noordamerikaanse showlijnen zijn ook gekweekt hoofdzakelijk voor hun blikken, maar gehad een duidelijk verschillende verschijning van de internationale honden, die een merkbaar gehelde achter en scherpe hoekige vorm van de Rijnwijnverbinding kenmerken.

 

Er is een huidig debat over of de Amerikaan toont de lijnen nog de originele Duitse Hond van de Herder vertegenwoordigen, of of de lijn genoeg verschillend is geworden dat het als een afzonderlijk ras zou moeten worden beschouwd. De critici van de Amerikaanse lijn debatteren dat de het werk capaciteit van deze honden is verloren, en dat de hoekige rug aan de gezondheid van het dier schadelijk is. De verdedigers van de lijn geloven dat de veranderde beenstructuur van hun honden een verbetering aan de het hoeden capaciteit van de dieren vertegenwoordigt.

In vroegere Ddr, hingen de Duitse Herders dichter de oude vooroorlogse norm duidelijk door rechtere achter, langere en dichtere laag en donkerdere kleur aan. Deze honden worden nu geprijst voor het fokken werkende honden aangezien zij aan heupdysplasie minder naar voren gebogen zijn. De pogingen om deze verschillende lijn te bewaren en het op te heffen aan het statuut van een officieel erkend ras (de "Oostduitse Hond van de Herder") zijn geblokkeerd.
 

 

Verschillende grootte en lagen

Sommige groepen of kwekers hebben zich op varianten of veranderingen van het ras geconcentreerd die niet door de meeste kennelclubs aangezien aanvaardbaar tonen GSDs worden erkend maar dat uiteindelijk rassen op hun zou kunnen worden.
 

[ De Witte Duitse Hond van de Herder ]

 

Witte laag

De witte Duitse Hond van de Herder. Een wit (of zeer licht), maar niet de albino, versie zijn van de Duitse Herder ook altijd voorgekomen, maar een diskwalificerende fout in AKC in de recente jaren '60 aangewezen; het wordt ook beschouwd als een fout door Duitse rassennormen. Deze fout, echter, verhindert niet de wit met een laag bedekte Duitse Hond van de Herder in AKC als Duitse Hond van de Herder worden geregistreerd. De witte Herders houden kampioenstitels in UKC (de Verenigde Club van de Kennel).

Nu, kweken sommige kwekers selectief Witte Herders voor hun mooie sneeuw witte lagen en fysieke gestalte, die voor een Herder streven die dicht op de originele hond lijkt; minder hoekig dan het Duitse ras van vandaag van de Herder. Zie de WGSDCA of Amerikaanse Witte Vereniging van de Herder voor meer detail. Nochtans, is de witte Duitse Herder erkend door sommige organisaties onder de naam Berger Blanc Suisse (of Witte Hond van de Herder).
 

Langharige laag

De zogenaamde "langharige Duitse Herder wordt" beschouwd als een "fout" in het Duitse ras van de Hond van de Herder volgens de Amerikaanse normen van de Club van de Kennel. Het lange haargen is recessief. De honden met deze laag kijken enigszins als het type Tervueren van de Belgische Hond van de Herder. Een voorbeeld met beelden kan hier worden gevonden. De populaire mythe stelt dat langharige GSDs ("fuzzies") hartelijker zijn, maar er is weinig bewijsmateriaal voor dit.

 

De Kwestie van het temperament en van de Gezondheid van de Duitse Honden van de Herder

 

Geschiedenis van en de Beroemde Duitse Honden van de Herder

Dit artikel is vergunning gegeven onder de Vergunning van de Documentatie van GNU Vrije. Het gebruikt materiaal van het Wikipedia artikel de "Duitse Hond van de Herder".