Engelse Mastiff Hond

Engelse Mastiff is een groot ras van hond van het algemene mastiff type.

Verschijning
Dit ras wordt krachtig gebouwd, met een massief lichaam, breed schedel en hoofd van over het algemeen vierkante verschijning.

De grootte zou zeer groot moeten zijn, maar het moet door gefundeerdheid worden in evenwicht gebracht. Het lichaam is massief met grote breedte, vooral tussen de voorpoten, die dat deze veroorzaken apart worden geplaatst breed. Terwijl geen hoogte of gewicht voor dit ras worden gespecificeerd, is de benaderende hoogte 25,5 tot 30 duim (70 tot 76 cm) en gewicht 175 tot 190 pond (79 tot 86 kg).

De korte laag dicht-ligt en de kleur is abrikoos -abrikoos-fawn, zilveren-fawn-verzilvert, fawn, of donkere fawn-brindle, altijd met zwarte op de snuit, de oren, en de neus en rond de ogen.

Guinness Book van de Verslagen van de Wereld ziet mastiff van Engeland genoemde Zorba als de zwaarste hond in de wereld, bij meer dan 343 pond (155 kg). Zorba bevond zich 37 duim bij de schouder en was 8 voet 3 duim van het uiteinde van zijn neus aan het uiteinde van zijn staart. Zorba plaatste dit verslag in November 1989, toen hij 8 jaar oud was.
 

Temperament
Het Mastiff ras is een combinatie van grandeur, waardigheid, en moed; rust en hartelijk aan zijn meester, maar geschikt om te bewaken. Het ras is innately goed natured, makkelijk, en verrassend zachte rust. Het is een goed-mannered huishuisdier maar vergt voldoende ruimte zich uit uit te rekken.

Dit is een uiterst loyaal ras en, hoewel niet bovenmatig demonstratief, is het toegewijd aan zijn familie en goed met kinderen. Nochtans, kan het van zijn eigenaars zeer beschermend zijn en moet zinnig worden behandeld, aangezien het uitzonderlijk krachtig is en moeilijk kan zijn te controleren.
 

Gezondheid
Het Lagerhuis van Wikimedia heeft media met betrekking tot:
Engelse MastiffThis is een bijzonder grote hond eisend geschikt correcte dieet en oefening. De verwachte levensduur is 9 tot 11 jaar.

De belangrijke kwesties omvatten CHD en maagtorsie. De minder belangrijke problemen omvatten elleboogdysplasie, zwaarlijvigheid, osteosarcoom, en cystinuria. De nu en dan slechts gevonden problemen omvatten cardiomyopathie, allergieën, vaginale hyperplasia, kruisvormige ligamentbreuk, hypothyroidism, OCD, entropion, PRA, en p.p.m..

Wanneer het kopen van rasechte Mastiff, stellen de deskundigen vaak voor dat de hond tests voor heupen, elleboog, ogen, schildklier, en DNA voor Progressieve netvliesatrophy ondergaat.
 

Geschiedenis
De Mastiff naam evolueerde waarschijnlijk van het Angelsaksische "masty" woord, "krachtig" betekenen. Mastiff is gedaald van oude Alaunt en Molosser en bij het oudste Britse ras erkend. Mastiff zou aan Groot-Brittannië in de 6de eeuw BC kunnen gebracht te zijn. Het werd gebruikt in de bloedsporten van beer-lokt, stier-lokt, hond het vechten, en leeuw-lokt. De hele geschiedenis door zijn lange, heeft Mastiff bijgedragen tot de ontwikkeling van een aantal hondrassen.

Toen de Heer Peers Legh in de Slag van Agincourt werd verwond, zijn bevond Mastiff en beschermde hem zich over voor vele uren door de slag. Hoewel Legh later stierf, kwam Mastiff op het huis van Legh terug en was de stichting van Mastiffs van de Zaal Lyme. Vijf eeuwen later kwam deze stamboom opvallend in het oprichten van moderne breed.1 voor

Wat bewijsmateriaal bestaat dat Mastiff aan Amerika op Mayflower kwam, maar de gedocumenteerde ingang van het ras aan Amerika kwam niet tot recente 1800s voor.

In 1835, ging Groot-Brittannië de wetgeving over die lokken onwettig maakt. Later, verloor Mastiff populariteit en werd vrijwel gedecimeerd in Engeland door de Tweede Oorlog van de Wereld; nochtans, waren de voldoende aantallen gebracht aan Amerika tegen die tijd om ras het gaan te houden. Sinds die tijd, is het geleidelijk aan in populariteit toegenomen.

Dit artikel is vergunning gegeven onder de Vergunning van de Documentatie van GNU Vrije. Het gebruikt materiaal van het Wikipedia artikel "Engelse Mastiff".