Σκυλιά Akita

Το Akita ή Akita Ken είναι μια φυλή του μεγάλου ιαπωνικού σκυλιού, που ονομάζεται για το νομαρχιακό διαμέρισμα Akita, όπου θεωρείται για να έχει δημιουργηθεί. "Inu" σημαίνει "το σκυλί" στα ιαπωνικά, αν και στην πράξη αυτό το ζώο σχεδόν πάντα αναφέρεται ως "Ακητα-ακητα-κεν," μια άλλη ανάγνωση ίδιο kanji (και επίσης ενός λογοπαίγνιου, όπως η λέξη "νομαρχιακό διαμέρισμα" προφέρεται "ken" στα ιαπωνικά).

Εμφάνιση
Η φυλή στέκεται 24 έως 28 ίντσες withers (60 έως 71 εκατ.). Τα θηλυκά ζυγίζουν οπουδήποτε από 70-110 λίβρες. Τα αρσενικά είναι 85-130 λίβρες. Το Akitas έρχεται σε τρία χρώματα: λευκό, brindle, και pinto(white με ένα άλλο χρώμα). Στις ΗΠΑ, εντούτοις, μερικοί κτηνοτρόφοι αναμιγνύουν ακόμα τον αρχικό ιαπωνικό τύπο με το βαρύτερο αμερικανικό τύπο, που είναι μεγαλύτερος, πιό σύντομος στη γούνα, και επιτρέπει περισσότερα χρώματα.

Αυτό δεν είναι το ίδιο Akita με το ιαπωνικό Akita. Στην πραγματικότητα, αυτοί οι δύο τύποι είναι σήμερα διαφορετικές φυλές. Το αρχικό Akita Inu τώρα απλά καλείται Akita, ο αμερικανικός τύπος καλείται αμερικανικό Akita ή μεγάλο ιαπωνικό σκυλί (GJD).
 

Ιδιοσυγκρασία
Αν και η αμερικανική λέσχη ρείθρων έχει βάλει το Akita στην ομάδα εργασίας, το Akita χρησιμοποιήθηκε ιστορικά ως κυνηγόσκυλο για να τρέξει το μεγάλο παιχνίδι, όπως οι αρκούδες, στις ορεινές περιοχές της Ιαπωνίας. Καθένας που είχε τα κυνηγόσκυλα θα αναγνωρίσει ότι της ομάδας πολύ που τοποθετούνται πίσω, βολική ιδιοσυγκρασία σε αυτήν την φυλή.

Παρά το τεράστιο μέγεθός τους, είναι άριστα σκυλιά σπιτιών. Απαιτούν μόνο ένα μέτριο ποσό άσκησης. Το Akitas είναι γνωστό για να είναι πολύ ήρεμα σκυλιά, αποφλοιώνοντας μόνο "όταν υπάρχει κάτι που αποφλοιώνει για".

Όταν εγείρονται στο εσωτερικό προς τα παιδιά, μπορούν να είναι άριστοι σύντροφοι. Αριστερός αφύλακτος στο κατώφλι, τείνουν να αναπτύξουν τα προβλήματα "προσωπικότητασ" και να γίνουν πολύ καταστρεπτικοί στο ναυπηγείο. Είναι ιδιαίτερα πακέτο προσανατολισμένο, επομένως, απομόνωση τους από το πακέτο (δηλ., ο ιδιοκτήτης) τους προκαλούν τη μεγάλη πίεση.

Το Akitas τείνει να είναι επίμονο και να απαιτήσει μια σταθερή αλλά εκπαίδευση αγάπης όπου "κανένασ" πάντα σημαίνει "το κανένα" και ποτέ "οποιοσδήποτε".

Ενώ μη επιθετικό στους ανθρώπους, Akitas ήταν γνωστό για να επιτίθεται, και σκοτώνει μερικές φορές, άλλα σκυλιά. Δύο αρσενικά μπορούν εύκολα να πάρουν βίαια το ένα με το άλλο εάν δίνεται η πιθανότητα αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι κρατούν τα στηρίγματά τους χωριστά. Το ίδιο πράγμα ισχύει για τα θηλυκά, αν και τείνουν να είναι πιό ανεκτικά προς άλλα θηλυκά. Το Akita είναι ένα κυρίαρχο σκυλί που αναμένει άλλα σκυλιά για να είναι ενδοτικά. Εάν αποτυγχάνουν να ζήσουν μέχρι τις προσδοκίες του Akita, τα γεγονότα μπορούν να συμβούν. Το Akita δεν είναι ένα επικίνδυνο σκυλί αλλά η κοινωνικότητά τους με άλλα σκυλιά πρέπει να αντιμετωπιστεί με την προσοχή.
 

Υγεία
Μερικές από τις συνθήκες υγιεινής που είναι γνωστές για να έχουν επιπτώσεις σε αυτήν την φυλή περιλαμβάνουν:
Κυνοειδές herpesvirus, μια πίεση του ιού έρπη που συμβαίνει να έχει επιπτώσεις canines

Γαστρικό volvulus θερμικής μεταβολής διαστάσεων (GDV), ένας όρος που συνδέεται με το bloat

Pemphigus, το οποίο αναγκάζει το αυτοάνοσο σύστημα για να επιτεθεί στο δέρμα του σκυλιού (που οδηγεί στα pustules)

Προοδευτική αμφιβληστροειδική ατροφία (PRA), ένας όρος ενήλικος-αρχής που βαθμιαίος εκφυλισμός στα κύτταρα ματιών (δηλ. ράβδοι & κώνοι)

UveoDermatological σύνδρομο (UDS)[1 ], γνωστό ως ασθένεια βογτ-κουαναγη- Harada στους ανθρώπους

Sebaceous adenitis, ένας αυτοάνοσος όρος που επιτίθεται και καταστρέφει στους sebaceous αδένες του σκυλιού

Ιστορία
Οι πρόγονοι του Akita ήταν σκυλιά που χρησιμοποιήθηκαν από το matagi για το κυνήγι. Αυτά τα σκυλιά, αποκαλούμενα συνήθως inu matagi, δεν ήταν τόσο μεγάλα όσο και τα σύγχρονα σκυλιά Akita.
 

Περίοδος Edo
Στην περίοδο Edo, η επαρχία Dewa (παρόν νομαρχιακό διαμέρισμα Akita) κυβερνήθηκε από τη γενιά Satake. Δεδομένου ότι το Satake ήταν daimyo tozama (που θεωρείται ενδεχομένως επαναστατικός), έλαβαν τους αυστηρούς περιορισμούς από το Tokugawa Shogunate σε όλες τις στρατιωτικές περιοχές. Η γενιά αποφάσισε να ενθαρρύνει το σκυλί παλεύοντας περίπου 1630 προκειμένου να το καταστήσει πιθανό για το Σαμουράι να διατηρήσει την επιθετική άκρη τους με έναν τρόπο που δεν θα προέσβαλλε το shogunate. Η πάλη σκυλιών έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στην περιοχή Odate. Οι παλεύοντας ενθουσιώδες σκυλιών στην περιοχή άρχισαν να διασταυρώνουν το inu matagi με τα σκυλιά indigenious στην περιοχή. Αυτά τα σκυλιά, που μετατράπηκαν αργότερα σε Akita, κλήθηκαν inu Odate εκείνη την περίοδο.

Πριν από τον παγκόσμιο πόλεμο ΙΙ
Μετά από την αποκατάσταση Meiji, οι άνθρωποι άρχισαν να αναπαράγουν Akita με πολλά σκυλιά από άλλες περιοχές στην Ιαπωνία, όπως το Tosa. Η αποκατάσταση Meiji τελείωσε επίσης την κλειστή πολιτική πορτών της Ιαπωνίας, και τα μεγάλα, δυτικά σκυλιά άρχισαν να μπαίνουν στην Ιαπωνία. Κατά συνέπεια, Akita αναπαρήχθη επίσης με τους γερμανικούς ποιμένες, τους μεγάλους Δανούς, και τα μαστήφ. Αυτό οδήγησε στη φυλή που χάνει πολλά από τα σπητζ-όπως χαρακτηριστικά του. Το Akita αναπαρήχθη αργότερα με τα σκυλιά Hokkaido και Karafuto, τα οποία εισήχθησαν στην ηπειρωτική χώρα Ιαπωνία μετά από τον πρώτο sino-Japanese πόλεμο.

Στην περίοδο Taisho, οι άνθρωποι όπως ο δήμαρχος της πόλης Odate άρχισαν μια μετακίνηση για να συντηρούν τη φυλή Akita. Στο μεταξύ, το Akita είχε άρχισε να μετατρέπεται σε μικτή φυλή ως αποτέλεσμα της υπερβολικής αναπαραγωγής με άλλα σκυλιά. Το Watase Shozaburo, ένας ιαπωνικός ζωολόγος που πρότεινε επιτυχώς το νόμο για την προστασία των φυσικών μνημείων (天然記念物保護法) επίσης ελειτούργησε προς τη συντήρηση της φυλής Akita.

Κατά συνέπεια, το ίδρυμα εισαγωγής Akitainu (秋田犬保存会) δημιουργήθηκε σε Μάιος το 1927 από το δήμαρχο Odate, και εννέα σκυλιά Akita υποδείχθηκαν ως φυσικά μνημεία το 1931. Το 1932, το πιστό Akita σκυλί Hachiko χαρακτηρίστηκε σε ένα άρθρο στην εφημερίδα Asahi Shimbun, η οποία συνέβαλε στη δημοτικότητα της φυλής. Όταν η Helen Keller επισκέφτηκε το νομαρχιακό διαμέρισμα Akita το 1937, εξέφρασε ότι θα επιθυμούσε να έχει ένα σκυλί Akita. Ένα Akita αποκαλούμενο καμηκαζε-πηγαίνει της δόθηκε σε μέσα σε έναν μήνα. Όταν καμηκαζε-πηγαίνετε αργότερα πεθαμένος λόγω του κυνοειδούς λοιμού, ο αδελφός του, κενζαν-πηγαίνει, της στάλη αμέσως σε. Μέχρι το 1938 πρότυπα φυλής ήταν καθιερωμένων και το σκυλί παρουσιάζει ότι ήταν κρατημένου, αλλά τέτοιες δραστηριότητες που σταμάτησαν μετά από τον παγκόσμιο πόλεμο ΙΙ άρχισαν.

 

Ο πόλεμος και η συνέπεια
Κατά τη διάρκεια του παγκόσμιου πολέμου ΙΙ, ο αριθμός σκυλιών Akita μίκραινε πολύ λόγω της έλλειψης τροφίμων. Υπήρξαν επίσης διαταγές να συλληφθούν όλα τα σκυλιά εκτός από τους γερμανικούς ποιμένες, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί η γούνα τους για τις θερμές στολές στρατού. Πολλοί άνθρωποι αναπαρήγαγαν Akitas με τους ποιμένες για να αποφύγουν τη σύλληψη. Όταν ο πόλεμος τελείωσε το 1945, υπήρξαν λιγότεροι από είκοσι καθαρής φυλής σκυλιά Akita στην Ιαπωνία.

Εντούτοις, το Akita έγινε αρκετά δημοφιλές κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου. Πολλοί στρατιώτες κατοχής συμπάθησαν το Akita, επειδή ήταν κατά πολύ το μεγαλύτερο ιαπωνικό σκυλί. Το γεγονός ότι η Helen Keller είχε ένα Akita έγινε επίσης γνωστό όταν ήρθε στην Ιαπωνία το 1948 και ευχαρίστησε τους ανθρώπους σε Akita για τα σκυλιά που δόθηκε. Τα περισσότερα από τα σκυλιά Akita είχαν αυτή τη στιγμή πολύ γερμανικό ποιμένας-όπως τα χαρακτηριστικά. Αυτά τα σκυλιά είναι αυτήν την περίοδο γνωστά ως γραμμή Dewa, ή Dewa τύπος Akitas.

Αφ' ετέρου, το ίδρυμα εισαγωγής Akitainu αναπαρήγε την παραμονή καθαρής φυλής Akitas προκειμένου να παραλειφθούν τα δυτικά χαρακτηριστικά σκυλιών και να κατασταθεί η φυλή πιό στενή στο αρχικό inu matagi. Οι προσπάθειές τους δημιούργησαν τη γραμμή Ichinoseki, ή Ichinoseki τον τύπο Akitas, οι οποίοι έγιναν αναγνωρισμένοι ως mainline στην Ιαπωνία μέχρι το 1955. Αν και Dewa η γραμμή Akitas τώρα σπάνια βλέπει στην Ιαπωνία, επέτυχαν τη δημοτικότητα έξω από την Ιαπωνία μέσω των στρατιωτών κατοχής που τους πήραν πίσω από την Ιαπωνία. Η λέσχη ρείθρων της Ιαπωνίας και το FCI θεωρούν Dewa τη γραμμή Akitas μια χωριστή φυλή, αποκαλούμενη το μεγάλο ιαπωνικό σκυλί ή αμερικανικό Akita.

Αυτό το άρθρο είναι χορηγημένο άδεια με άδεια ελεύθερη τεκμηρίωσης GNU. Χρησιμοποιεί το υλικό από το Wikipedia άρθρο "Akita".